Na een hele nare periode

eindelijk weer een beetje normaal

Wat kun je toch veel mee maken

In een paar weken tijd kan je hele wereld veranderen.

Na 8 dagen in het gasten verblijf te hebben gelogeerd

In het VU in A.Dam waar Dick was opgenomen.

En 4 weken op en neer gereden naar Hoofddorp.

Waar hij heen was gebracht voor de Dip.

Is eindelijk het leven weer een beetje gewoon aan het worden.

Wat een leed ,dat merk je pas goed als je

 in het VU een poos je rond loop

Iedereen heeft een eigen verhaal

Iedereen heeft zijn eigen verdriet.

De hoop de angst ,maar ook blijdschap

Als je te horen krijg dat het goed is .

Wij blijven nog een poos in onzekerheid .

Hebben goede hoop,en het ziet er ook goed uit .

Maar kanker ,het is een rot ziekte met veel onzekerheid.

En het is moeilijker dan ik dacht

om de draad weer een beetje op te pakken .

Wat zomers weer zal een hoop goed doen.

Ja ,je wilt zo graag een beetje je leven terug.

Robijntje.

 

 

 

Hoera het is een beetje lente.

 We kunnen wel wat zon gebruiken .

Het wordt een zwaar tijdje .

Met veel en lang ziekenhuis opname.

De hoop dat het allemaal goed komt hebben we ,zeker hoor. Gelukkig hebben we mensen om ons heen die steunen.

Maar hij moet het wel alleen ondergaan .

 Helpen kunnen we door er te zijn .

Met elkaar en voor elkaar.

Liefs Robijntje

 

 

De tweede kuur heb je gehad

Dat valt niet mee,al hou je je goed

Het is een heel in grijpend iets

Maar we weten , ja het moet.

En vandaag zagen we het voor het eerst

de kale plekken op je hoofd.

Mijn hart huilt als ik je zo zie

Jij zegt het hoort erbij.

Wat ben je toch een kanjer ,

Je voelt je ziek , maar lijkt toch blij.

Je onder gaat het allemaal

En niemand weet waar het eindigen zal.

Maar ik sta aan je zij.

Zal helpen waar ik kan,

Samen verwerken we ons verdriet.

Tranen komen als niemand ze ziet.

Robijntje

 

 

 

Jij lig op de bank

En kijk naar het schaatsen

Eigenlijk gaat het best wel goed

Soms pakken we de draad gewoon op

Doen we ons ding,en gaan ons eigen gang

Even nergens aan denken ,even niet heel bang.

We hebben net een poos gelopen

Heerlijk buiten ,herfst kleuren kijken

Maar nu ben je best wel moe

Morgen bloed prikken ,hopelijk zijn de uitslagen goed

Dan kunnen ze verder met de kuren

Die je zo nodig hebben moet.

Robijntje

 
Ik vind je lief

ik wil bij je wonen

wat gaan we dan eten ???

Oma zegt, wat wil je eten.

Pannenkoeken ,en patat

en een ijsje dat is lekker.

Is goed zegt oma .

Oma wanneer, komt mama ?

Zo ,zegt oma ,maar je blijf toch.

Ja,maaaaaar, een andere keer hoor .

Dan kom ik bij je wonen.

En dan blijf ik ook slapen .

Is goed hoor Jip .

Robijntje

 

Schrik en angst ,houd ons bezig

Waarom nu weer!!!!!!!

Het ging zo goed .

Nu slaat weer het noodlot toe.

Je was wel steeds moe ,

maar gaf er niet aan toe.

Vervroegde controle ,het zat niet goed.

Weken van onder zoek ,wachten ,en wachten.

Op uitslagen ,het was niet oké.

T-Cell lymfe kanker werd ons verteld.

Het is zeldzaam ,tenminste hier.

Na verdriet en boosheid ,komt het besef

Je hebt geen keus ,we staan met de rug tegen de muur.

Afgelopen dinsdag had je je eerste zware chemokuur.

Lieverd we steunen je ,samen slaan we ons er wel door heen.

Samen huilen ,lachen ,boos zijn .

Het is heftig ,het doet pijn.

Robijntje

 

 

 

Het nieuwe jaar,een nieuw begin.

Hoop dat het allemaal goed gaat.

Met minder rampen ,als dat er afgelopen jaar waren

Met meer verdraagzaamheid

Met minder geweld,en overvallen.

Met veel lachen

Met mooi weer

Met minder zieken

Met minder armoede

Met veel leuke uitstapjes

Met fijne vakantie

En daar zijn we al een beetje mee bezig.

Het wordt wel weer naar de bergen ,daar voel ik me  thuis.

Maar we hebben nog even ,om er over te dromen.

Ook staan uitstapjes met de kleinkinderen op het lijstje.

Ze willen ook graag kamperen ,dus plannen genoeg.

Hoop dat we de tijd er voor krijgen,want dat weet je nooit zeker.

Robijntje